jukebox

Mijn interne jukebox stond weer eens goed afgesteld, want de wereld deed er alles aan om me onrustig te maken:

Gierende banden, op mij inrijdende scooters, onhandig overstekende gillende meisjes tijdens de spits.

Een naar voren gehaalde dead-line die mijn schouders omhoog lieten komen en mijn gedachten opstuwden. Daar waar ik eigenlijk in diepe slaap had moeten zijn.

De trein die, met geplande- maar vertraagde- werkzaamheden, mijn schema in de war schopt.

Mijn klagende onderbuur (of klinken Engels sprekende Bulgaren altijd ietwat verongelijkt?) die dit keer wel terecht om 9u aanbelde om te vragen of het wat zachter kon. Gelukkig heb ik ooit een mooie koptelefoon bij elkaar gepitched!

Het kon mij allemaal niet deren, want mijn interne jukebox stond dus goed afgesteld en ik bleef rustig dankzij mijn werk:

Bezig zijnde met een gesproken column luister ik- verplicht maar geen straf- naar de muziek over het sprookjesmeisje. Die muziek zoemt continu door mijn lijf en houdt de buitenwereld behoorlijk buiten.

Merci componist David Lang.